Profesor Mirosław Karwat w swojej najnowszej książce odpowiada m.in. na pytanie, dlaczego każdy, nie tylko działający w przestrzeni publicznej, musi starać się o uznanie, zaufanie społeczne, poparcie?
 |
Mirosław Karwat, "Akredytacja w życiu społecznym i politycznym", Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2009 |
|
Pretendent do jakichkolwiek dóbr, aspirant do nagród i splendorów, do władzy i przywództwa, musi wyjść naprzeciw zainteresowaniom, oczekiwaniom i wyobrażeniom innych. Musi najpierw zasłużyć na to, aby w ogóle zauważyli jego istnienie, obecność lub pojawienie się w nowej sytuacji, w nowej roli. Następnie – na kredyt zainteresowania i poważnego potraktowania. Dopiero wtedy, gdy przekona innych, że jest godzien uwagi i zainteresowania, że posiada jakieś przymioty, zasługi, osiągnięcia lub że jest niebezpieczny i trzeba się z nim liczyć, w czymś mu ustąpić lub w ogóle podporządkować się jego woli – może zdobyć akceptację lub przynajmniej posłuch, choćby bierne przyzwolenie dla swoich inicjatyw, decyzji, czynów. To, jak sam się stara i jak inni go sprawdzają, nazwiemy akredytacją.
Filarem manipulacyjnej akredytacji jest zastępowanie obiektywnie sprawdzalnej tożsamości aspiranta czy pretendenta przesadnie korzystną pomysłową autoprezentacją, „kreowaniem wizerunku”.
Manipulowanie kryteriami wiarygodności, autorytatywności, reprezentatywności sprawia, że odbiorcy mogą uznawać pozory za rzeczywistość, uprzedzenia i pobożne życzenia za stan faktyczny lub realną prognozę, pochlebne lub choćby grzecznościowe opinie i rekomendacje za gwarancję, że pretendent do danej roli naprawdę posiada przypisywane mu walory.
Znajomość form podstępnej i fałszywej akredytacji przyda się wszystkim tym, którzy nawet jeśli nie interesują się wielką polityką, okolicznościami kariery politycznej Dyzmów, demagogów i hochsztaplerów, przyczynami absurdalnych wyników sondaży i wyborów, to chcą jednak – na swój własny użytek – zrozumieć, dlaczego w życiu codziennym i w funkcjonowaniu „apolitycznych” mikrostruktur (zespołów pracowniczych, badawczych, środowisk literackich i muzycznych, trup teatralnych) sukces osiągają nie tylko i nie zawsze ci najlepsi, lecz raczej ci sprytniejsi i bardziej bezczelni; dlaczego ludzie, gdy już mogą wybierać, a wcześniej się zawiedli, to wybierają jeszcze gorzej.
(fragment wstępu)
Mirosław Karwat „Akredytacja w życiu społecznym i politycznym”,
Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2009.
Publikacja dofinansowana przez Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
