Apiterapia na kręgosłup (cz. 1)
Jak wynika z badań przeprowadzonych przez uczonych angielskich, z powodu schorzeń wynikających z zaburzenia funkcjonowania i wad kręgosłupa cierpi dwie trzecie mieszkańców naszej planety. Pociąga to za sobą konieczność wypłaty, z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych, odszkodowań sięgających 70 mld dolarów rocznie. Ogromnych nakładów finansowych wymaga też zakup leków, materiałów operacyjnych oraz utrzymanie personelu medycznego. Dodajmy, iż skuteczność klasycznego, a zwłaszcza operacyjnego, leczenia niektórych schorzeń kręgosłupa, np. dyskopatii, nadal pozostaje dyskusyjna - piszą Pietro Plachtiej i Włodzimierz Szlenskowy.
 |
Pszczoła robotnica |
|
Prof. n. med. Pietro Plachtiej
Lek. med. Włodzimierz Szlenskowy
Przy zaburzeniach w budowie i funkcjonowaniu układu kostnego, a w szczególności przy deformacjach w obrębie samego kręgosłupa, mamy do czynienia z naruszeniem prawidłowej funkcji tych organów ciała ludzkiego, które podlegają regulacji ze strony wegetatywnego układu nerwowego, np. płuc, serca, wątroby, nerek, narządów zmysłów i innych.
Wszystko to wskazuje na dużą aktualność problematyki schorzeń układu kostnego i rodzi palącą potrzebę poszukiwania efektywnych, a przy tym tanich i ogólnodostępnych metod profilaktyki i leczenia, które sprzyjałyby zachowaniu zdrowia i zapobiegały wzrostowi zapadalności na choroby układu kostnego.
Obok opisu ogólnie przyjętych metod leczenia chorób układu kostnego, w tej części książki szczególnie dużo miejsca poświęca się terapii wodami radonowymi (na przykładzie sanatorium w Chmielnikach na Ukrainie) oraz metodom profilaktyki z wykorzystaniem produktów pszczelarskich.
Zgodnie z danymi statystycznymi, istnieje ścisła zależność między wielkością spożycia produktów pszczelich (szczególnie miodu) z jednej strony, a długością życia i stopniem aktywności ludzi, z drugiej. Im więcej człowiek spożywa miodu, tym dłużej zachowuje zdrowie i zdolność do aktywnego, produktywnego życia i pracy. Przy tym nie jest to prawidłowość tycząca się jednej tylko grupy etnicznej lub obszaru geograficznego - z dobroczynnego działania miodu korzystać mogą mieszkańcy całego globu.
Najwięcej miodu spożywają obywatele państw wysokorozwiniętych, takich jak USA, Japonia, Wielka Brytania czy Niemcy, w których średnia długość życia jest najwyższa na świecie. W ich domowych apteczkach coraz częściej można znaleźć produkty współczesnego pszczelarstwa takie, jak: miód, wosk i mleczko pszczele oraz propolis, które nierzadko wypierają syntetyczne farmaceutyki.
Potwierdzeniem dobroczynnego wpływu produktów pszczelich na człowieka może być długowieczność pszczelarzy, którzy do późnej starości cieszą się dobrym samopoczuciem, zdrowiem i prowadzą aktywny tryb życia.
Co istotne, każdy ze wspomnianych produktów pszczelich, z wyjątkiem jadu, ujawnia swe właściwości zdrowotne jedynie podczas oddziaływania ze śliną człowieka. Śluzówka jamy ustnej, a w szczególności wydzielana tam ślina, stanowi czynnik niezbędny dla rozwinięcia w organizmie ludzkim pełnego spektrum oddziaływań leczniczych miodu, propolisu czy mleczka pszczelego.
Należy tu zaznaczyć, że to właśnie w jamie ustnej człowieka panują warunki sprzyjające kompleksowemu przyswajaniu przez wewnętrzne środowisko organizmu ludzkiego biologicznie aktywnych składników produktów pszczelich, bez ich wcześniejszego trawienia. Przy szybkim połykaniu produktów pszczelich, bez zatrzymania ich w jamie ustnej i bez dokładnego zmieszania ze śliną, pozbawia się je większości oddziaływań zdrowotnych - z leku przemieniają się one w zwykły produkt żywnościowy.
Niestety, podczas przyswajania odżywczych składników produktów pszczelich organizm wykorzystuje wysoce aktywne kwasy trawienne, które często niszczą zawarte w produktach pszczelich substancje biologicznie czynne mające decydujące znaczenie dla ich wartości leczniczej.
Zastosowanie produktów pszczelich
w leczeniu i profilaktyce chorób układu kostnego
Powszechnie wiadomo, że pszczoły są owadami społecznymi, które przez cały czas prowadzą między sobą wymianę informacji. Pojemnością informacyjną ich „społeczny mózg” przewyższa mózg człowieka. Liczba komórek nerwowych, w przeliczeniu na gram masy ciała, jest u pszczoły siedem razy większa niż u ludzi. Potwierdzeniem pszczelego „rozumu” i zdolności komunikacji jest harmonia panująca w pszczelim roju oraz wytwarzane w ulu produkty. Do dziś, nigdzie na świecie naukowcom nie udało się zsyntetyzować żadnego produktu pszczelego w warunkach laboratoryjnych.
Wszelkiego typu schorzenia aparatu ruchu, w tym różnego typu dystrofie, są niezwykle rozpowszechnione u osób w każdej grupie wiekowej. Schorzenia tego typu dręczą ludzi pod każdą szerokością geograficzną, dlatego zmiana klimatu prowadzi jedynie do tymczasowego zmniejszenia dolegliwości, ale nie może całkiem wyeliminować choroby. Również środki farmaceutyczne klasycznej medycyny przynoszą chorym tylko niewielką ulgę. Ból, nieodłącznie towarzyszący schorzeniom aparatu ruchu tłumi się za pomocą preparatów hormonalnych. Na skutek tego wytwarza się zależność od sterydów i problemy zdrowotne zamiast się zmniejszyć, narastają jeszcze bardziej. Skuteczność zabiegów chirurgicznych również jest nieduża, dodatkowo mogą one prowadzić do trwałego, częściowego lub całkowitego ograniczenia zdolności ruchowych pacjenta.
Organizm ludzki jest bardzo wyczulony na zmiany w otaczającym go środowisku. Wrażliwość ta wielokrotnie wzrasta w warunkach hipodynamii (ograniczenia ruchu). Jeśli podczas procesu odnawiania komórek organizm nie podlega niezbędnemu poziomowi obciążenia fizycznego, to proces tworzenia nowych komórek, w tym tkanki kostnej, ulega niekorzystnym zmianom, staje się ona cieńsza i słabsza. Jeśli zachowany jest odpowiedni poziom obciążenia fizycznego, odnawiająca się tkanka kostna będzie bardziej "wartościowa" - mocniejsza i grubsza.
Prawidłowy rozwój układu kostnego, bez dostarczania mu właściwych obciążeń fizycznych, w ogóle nie jest możliwy. Dowodzi tego przykład pierwszych kosmonautów pozostających na orbicie podczas długotrwałych lotów kosmicznych. Skutkiem hipodynamii jest osłabienie układu kostnego i rozwój rozmaitych jego schorzeń, szczególnie osteoporozy. Sprzyja temu też zimny i wilgotny klimat, taki jaki panuje na przykład w Wielkiej Brytanii, gdzie liczba chorych na osteoporozę jest znacznie wyższa niż w innych krajach.
Wymiana komórek kości w organizmie ludzkim odbywa się co 7-9 miesięcy. Dla zsyntetyzowania elementów tworzących tkankę kostną potrzebuje on przede wszystkim dużych ilości składników mineralnych. Szczególna rola w procesie tworzenia kości przypada wapniowi. Jeśli proces wydalania zużytego wapnia z organizmu przebiega nieprawidłowo, osadza się on na kościach w postaci narośli, które w okolicach stawów i kręgów przybierają formę podobną do kolców. Na skutek mechanicznego podrażnienia korzonków nerwowych takimi "kolcami", doznają one uszkodzeń, które powodują ograniczenia ruchowe: człowiek nie może chodzić, biegać itp. Są to widome objawy osteochondrozy (zwyrodnienia kości). Wspomniane "kolce" niszczą też okostną stawów wywołując dotkliwe dolegliwości bólowe.
Żeby zużyty wapń mógł być wymieniony na nowy, organizm musi przyswoić z pożywienia odpowiednią ilość wapnia organicznego. Jeśli nie jest on dostarczany w niezbędnych ilościach, to proces formowania kości zaczyna przebiegać nieprawidłowo - stają się one cienkie i kruche, a ostatecznie dochodzi do osteoporozy. Podawanie wapnia nieorganicznego nie polepsza stanu pacjenta, bo w tej postaci nie jest on przyswajany przez człowieka. Żeby znormalizować obieg wapnia w organizmie należy go spożywać wyłącznie w postaci organicznej, która obficie występuje w naturalnych produktach spożywczych: warzywach, owocach, pyłku kwiatowym, miodzie pszczelim itp.
Wspomaganie regulacji obiegu wapnia w organizmie przy pomocy produktów pszczelich pomaga pogłębiać remisje w profilaktyce przewlekłych chorób układu kostnego i stawów, a kuracja pszczelim jadem jest od dawna skutecznie stosowana w sanatoriach i uzdrowiskach. Świeża apitoksyna, otrzymywana z użądleń pszczelich, wycisza ból i stany zapalne w chorobie artretycznej
Istotą artrytów (poliartrytów) jest porażenie stawów. W pierwszym etapie choroby, najczęściej w wyniku infekcji, ulega uszkodzeniu okostna, ochraniająca trące o siebie powierzchnie stawów. Jednocześnie w torebce stawowej ulega zmniejszeniu ilość mazi, która służy jako "smar" zmniejszający tarcie między powierzchniami kości w trakcie ruchu. Powoduje to dalsze niszczenie okostnej i jej mechaniczne ścieranie się. Charakterystycznym symptomem są tu trzaski w stawach. Skutkiem ścierania się okostnej są ostre bóle stawów, stany zapalne a z czasem i trwałe inwalidztwo. Bardzo trudno doprowadzić środkami farmakologicznymi do regeneracji powierzchni stawowych i unormowania poziomu ich smarowania mazią stawową. Dlatego najczęściej choroba postępuje, nabiera charakteru przewlekłego a aktywność ruchowa chorego obniża się.
Podobnie schorzenie to przebiega w obrębie kręgosłupa. W miarę postępów choroby zniszczeniu ulegają krążki ("dyski") międzykręgowe. Nierzadko wysuwają się one w przestrzeń poza kręgami ("wypadanie dysku") powodując protruzje. W takiej sytuacji na kręgach często tworzą się narośle, które choć teoretycznie wzmacniają kręgi, to jednak przeszkadzają krążkom międzykręgowym w powrocie na właściwe miejsce. Jeszcze później dochodzi do zrastania się kręgów i trwałego ograniczenia ruchomości.
Inną ciężką choroba układu kostnego jest osteomielit - zapalenie kości i szpiku kostnego, przebiegające z silnymi dolegliwościami bólowymi. Klasyczne leczenie tej choroby wiąże się z chirurgicznym zeskrobywaniem tkanki objętej stanem zapalnym. Często kości takie trzeba poddawać zabiegom protetycznym lub amputacji.
Z powyższych przykładów wynika, że przeważająca większość schorzeń układu kostnego i kręgosłupa jest skutkiem zaburzenia prawidłowych przemian mineralnych i białkowych, obniżenia odporności i ogólnej fizjologicznej reaktywności organizmu. Leczenie w/w chorób syntetycznymi farmaceutykami wykazuje niską skuteczność, a interwencje chirurgiczne grożą licznymi powikłaniami.
Medycyna naturalna i kliniczna dysponują ogromny doświadczeniem w skutecznym rozwiązywaniu w/w problemów poprzez zażywanie produktów pochodzenia pszczelego (apiterapii). Szczególną efektywność wykazuje leczenie chorób układu ruchu metodami terapii skojarzonej, w której produkty pszczele stosuje się w połączeniu z różnorodnymi, indywidualnie dobranymi zabiegami fizykoterapeutycznymi, z równoczesnym zastosowaniem światła, ciepła i terapii autogennej. (c.d.n.)
Jest to fragment przygotowywanej do druku książki
prof. Pietro Plachtieja i dr. Włodzimierza Szlenskowego
zatytułowanej „Apiterapia dla każdego”.
Tłumaczenie: Tomasz Winiarski
