Decydent & Decision Maker

{ADDONS}

Pożegnanie Andrzeja Urbańczyka

Felieton Andrzeja Urbańczyka nie pojawi się w tym numerze DECYDENTA, ani za miesiąc lub dwa. Andrzeja nie ma już wśród nas, choć to prawda, z którą trudno się pogodzić.

- To niemożliwe! Taka odpowiedź padała najczęściej, kiedy wiadomość o tragicznej śmierci Andrzeja Urbańczyka powtarzaliśmy sobie z ust do ust. To niemożliwe! Te słowa najpełniej oddają niezgodę i bunt przeciwko śmierci, która nagle i bezpardonowo odebrała nam wspaniałego Człowieka i Przyjaciela.

Jeszcze wczoraj był wśród nas. Nie trzeba nawet przymykać oczu, by usłyszeć Jego niski i ciepły głos, poczuć mocny uścisk dłoni, wymienić serdeczny uśmiech. Jeszcze wczoraj tu był. Trudno uwierzyć, że dziś już Go nie ma i jutro także nie przyjdzie.

Trudno mówić i pisać o Andrzeju. Tak jak trudno pożegnać kompozytora muzyką, czy malarza doskonałym płótnem. Andrzej był mistrzem i wirtuozem słowa. Dziś słowem musimy pożegnać go my – którzy spoglądaliśmy na Niego jak na niedościgniony wzór.

Andrzej uosabiał to, co w życiu i człowieku najpiękniejsze. Mądrość, życzliwość, szacunek dla drugiego człowieka. Tak pamiętają Go wszyscy – także ci, z którymi toczył spory i polemiki. Czytelnicy DECYDENTA mieli okazję poznać Jego warsztat publicystyczny, erudycję i styl.

Politycy dzielą się na dwie kategorie – tych, którzy są “za” i tych którzy zawsze i z założenia są “przeciw”. Andrzej Urbańczyk był politycznym pozytywistą. Z każdym gotów był ścigać się i rywalizować na programy, koncepcje, pomysły. Nie uznawał uprawiania polityki opartej wyłącznie na negacji. Wolał przedstawiać wzorce pozytywne niż piętnować wszystko, co nie odpowiada jego poglądom i przekonaniom.

Z Andrzejem wiążą się także moje osobiste wspomnienia. Był on już legendą wśród rzeczników, kiedy ja zaczynałem stawiać pierwsze kroki jako rzecznik prasowy SLD. Wiele osób uważało, iż sytuacja, w której jest dwóch rzeczników - rzecznik klubu parlamentarnego i rzecznik partii musi prowadzić do konfliktów. Nic bardziej błędnego. Przez ponad dwa lata naszej współpracy (z krótką przerwą, kiedy był redaktorem naczelnym “Trybuny”) nie tylko nie zaistniał żaden konflikt, ale nie zapaliła się nawet mała iskierka taki konflikt zwiastująca.

Nigdy nie ma dobrego momentu na odejście. Ale Andrzej odszedł stanowczo zbyt wcześnie. Był pełen energii, pomysłów, planów na przyszłość. Miał do zrealizowania wiele zadań, które sam sobie wyznaczał i które nakładała na niego bliska mu formacja.

Drogi Andrzeju, przed nami wielkie wyzwania. Trudno im będzie stawić czoła bez Ciebie.

Michał Tober,
rzecznik prasowy SLD

POŻEGNANIE

Komentarze, felietony, eventy