Decydent & Decision Maker

{ADDONS}

JEREMI MORDASEWICZ

W dzisiejszym świecie poziom wykształcenia decyduje zarówno o indywidualnych losach ludzi, jak i pozycji państw. Od jakości kształcenia zależy przyszłość Polski, zamożność i bezpieczeństwo każdego z nas. Potrzebny jest nam dobry system oświaty, który będzie wyrównywał szanse, uczył samodzielności i życia w coraz szybciej zmieniającym się świecie.

Niskie i niedostosowane do współczesnych potrzeb wykształcenie utrudnia rozwój gospodarczy i sprawne funkcjonowanie państwa, jest podstawową przyczyną bezrobocia i ubóstwa.

Zróżnicowanie dostępu do wiedzy pogłębia podziały społeczne i przenosi je na następne pokolenia. Musimy ułatwić dostęp do edukacji młodzieży z ubogich rodzin poprzez dofinansowanie z pieniędzy publicznych nauczania przedszkolnego, podręczników i posiłków w szkołach, stypendiów socjalnych.

Nawyki, w tym skłonność do uczenia się, kształtują się szczególnie intensywnie w wieku od 3 do 6 lat. Dzieci z rodzin o niskich aspiracjach edukacyjnych rozpoczynając szkołę w wieku 7 lat są nie tylko opóźnione w stosunku do pozostałych, ale przede wszystkim nie mają wyrobionej skłonności do uczenia się. Wychowanie przedszkolne pozwoliłoby poprawić warunki startu takich dzieci.

Stypendia socjalne są niezbędne, aby ułatwić studia ubogiej młodzieży. Jest to szczególnie istotne w przypadku młodzieży wiejskiej, dla której koszty utrzymania w mieście akademickim stanowią poważną barierę.

W pierwszej kolejności państwowe stypendia socjalne powinna otrzymywać młodzież z ubogich regionów, która gotowa jest wrócić do nich po studiach. Lokalne społeczności potrzebują liderów, którzy je zaktywizują i bez których nie mają szans na rozwój. Pomoc społeczna udzielana obecnie takim regionom łagodzi jedynie skutki, ale nie usuwa przyczyn zacofania.

Powinniśmy zwiększyć wpływ rodziców na działalność szkół poprzez rozwijanie rad szkolnych, które będą ciałami przedstawicielskimi współzarządzającymi szkołami. Państwo powinno ustanawiać i kontrolować standardy nauczania, ale zarządzanie szkołami powinno spoczywać w rękach lokalnych społeczności. Pomoże to poprawić zarówno jakość nauczania, jak również uczynić ze szkół, szczególnie w małych miastach i wsiach, centra cywilizacyjne tych społeczności. Pomieszczenia szkolne mogą służyć działalności kulturalnej, społecznej, szkoleniowej.

Postulujemy wprowadzenie bonów oświatowych, czyli pieniędzy na kształcenie podążających za uczniem zarówno do szkół samorządowych, jak i społecznych. Efektem będzie konkurencja między szkołami i nauczycielami skłaniająca do podnoszenia poziomu nauczania.

Jakość kształcenia zależy przede wszystkim od jakości pracy nauczycieli. Trzeba podnieść atrakcyjność i prestiż zawodu nauczyciela poprzez podwyższenie wynagrodzeń powiązane ze zwiększeniem wymagań. Nauczyciele powinni być zobowiązani do podnoszenia kwalifikacji, m.in. poprzez uczestnictwo w wakacyjnych kursach i studiach podyplomowych.

Nadchodzący niż demograficzny należy wykorzystać do zmniejszenia liczby uczniów w klasach, aby nauczyciele mogli poświęcić więcej czasu każdemu z uczniów. Rodzice nie powinni być zmuszani - tak jak obecnie - do osobistej pomocy w nauce lub do finansowania korepetycji.

Zmniejszenie liczebności klas jest niezbędne, aby nauczyciele mogli pomóc uczniom w ujawnianiu ich zdolności i wspomagać rozwój dzięki specjalnie dostosowanym programom kształcenia.

W realizacji tego zadania - odkrywania i rozwijania talentów - nauczycielom powinny pomóc rady szkolne, kuratoria i władze wyższych uczelni. Zdolności ludzi są największym narodowym majątkiem. Jeżeli ich nie wykorzystamy, nie zmniejszymy dystansu dzielącego nas od państw wysokorozwiniętych.

Oprócz zmian w zakresie organizacji i finansowania szkolnictwa niezbędne są zmiany programów nauczania i wychowania. Postulujemy zmniejszenie ilości podawanych informacji na rzecz rozwijania umiejętności niezbędnych we współczesnym życiu: logicznego myślenia, stałego uczenia się, pracy w zespole, negocjacyjnego rozwiązywania konfliktów, przedsiębiorczości. Postulujemy wprowadzenie do programów nauczania podstaw ekonomii. Brak podstawowej wiedzy ekonomicznej uniemożliwia dokonywanie prawidłowych wyborów i to nie tylko w gospodarce, ale również w usługach publicznych: lecznictwie, szkolnictwie, policji.

Kształtowanie przedsiębiorczości i poczucia odpowiedzialności za własny los jest niezbędne, aby ograniczyć bezrobocie i ubóstwo oraz osłabić postawy roszczeniowe wobec państwa i współobywateli.

Jeżeli chcemy wykorzystać szanse, jakie stwarza globalizacja oraz integracja Polski z Unią Europejską, musimy upowszechnić w Polsce znajomość języków obcych. Uczeń kończący szkołę średnią powinien opanować biegle przynajmniej jeden język obcy. Jest to warunek uczestnictwa Polaków w międzynarodowej wymianie gospodarczej, naukowej, kulturalnej.

Obok nauki języków obcych niezbędna staje się umiejętność posługiwania komputerem i korzystania z Internetu. Wszyscy uczniowie gimnazjów powinni zdobyć takie umiejętności. Musimy obniżyć koszty dostępu do sieci komputerowej i upowszechnić komunikowanie się za pośrednictwem Internetu obywateli z administracją państwową i samorządową. Rozwój teleinformatyki jest warunkiem sprawnego funkcjonowania współczesnego państwa.

Aby realizować powyższe zadania, Platforma Obywatelska deklaruje wolę współpracy ze wszystkimi ugrupowaniami politycznymi i organizacjami społecznymi.

PLATFORMA OBYWATELSKA

Komentarze, felietony, eventy