EUROPEJSKIE LOBBIES

Jakie dwa zawody można wykonywać bez konieczności legitymowania się stosownym dyplomem? Odpowiedź brzmi: astrologa i ...lobbysty. Astrologów jest w Brukseli kilkuset, lobbystów - około 10 tysięcy.

Badacze z Observatoire de l’Europe industrielle: Belen Balanya, Ann Doherty, Olivier Hoedeman, Adam Ma’anit, Erik Wesselius, autorzy raportu “Europe Inc - Liasons dangereuses entre institutions et milieux d’affaires europeens”*, skupili uwagę na roli grup nacisku przy konstruowaniu wspólnot europejskich i ich wpływie na bieżącą politykę Unii Europejskiej.

Wśród najbardziej wpływowych lobbies wymieniają grupy zrzeszające pracodawców, takie jak: ERT (European Round Table), UNICE (The Union of Industrial and Employers’ Confederations of Europe) i AMCHAM (The American Chamber of Commerce).

Te właśnie organizacje, zdaniem autorów raportu, odegrały kluczową rolę w budowie wspólnego rynku i unii monetarnej. AMCHAM jest obecny w Brukseli od lat 70. Skupia 145 przedsiębiorstw amerykańskich, takich jak np. Boeing, Procter&Gamble, McDonald’s, General Motors. Działa w imieniu 3 milionów pracowników, czuwa nad inwestycjami firm w Europie o wartości 350 milionów dolarów. AMCHAM bardzo szybko zdał sobie sprawę z zalet wspólnego europejskiego rynku. Wspomagał powstanie licznych sektorowych grup roboczych w zakresie ochrony środowiska, konsumenckich, podatkowych. AMCHAM postrzegany jest jako zagraniczna, zewnętrzna, amerykańska organizacja, co nie zawsze – z europejskiej perspektywy - jest dobrze widziane. Dlatego też często działa wspólnie z innymi grupami o europejskich korzeniach.

Takim partnerem jest na przykład European Round Table. ERT działa od 1983 r. skupiając w swoich szeregach 49 przedstawicieli koncernów międzynarodowych, np. Volvo, Fiat, Philips, Saint-Gobain, Nestle, Nokia, Daimler-Benz. Od 1999 r. na czele ERT stoi Morris Tabaksblat, prezes Unilevera. Koncerny zatrudniają 4 miliony pracowników, a wartość ich obrotów sięga 800 milionów euro. ERT skupia międzynarodowe koncerny, największe europejskie firmy. Ich szefowie dysponują różnorodną siecią kontaktów. Siła ERT polega zatem na wykorzystywaniu wielu kanałów wpływów poprzez możliwość bezpośredniego zwracania się do komisarzy, z różnych Dyrekcji Generalnych, uczestnictwo w grupach roboczych i doradczych.

Pierwsza kampania ERT zakończona sukcesem dotyczyła wspólnego rynku. Biała księga na temat Wspólnego Rynku to kalka raportu Europe 1990, opracowanego przez ERT. Kolejna biała księga na temat wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia z 1993 r. powstawała w ścisłej współpracy między Komisją Europejską a ERT.

Dwa następne cele ERT to wprowadzenie wspólnej waluty i promocja planu europejskiej infrastruktury autostrad, linii kolei żelaznych i szlaków lotniczych. W 1985 r., kiedy jeszcze nikt na ten temat nie mówił, ERT zaproponował wprowadzenie wspólnej waluty. Aby zrealizować ten projekt, ERT zainicjował nową taktykę, polegającą na tworzeniu organizacji ad hoc. Przykładem takiej struktury było Stowarzyszenie na Rzecz Europejskiej Unii Monetarnej (Association pour l’union monetaire en Europe - AUME), założone w 1987 r. Wśród członków byli m.in: Helmut Schmidt, były kanclerz Republiki Federalnej Niemiec, Valery Giscard d’Estaing, były prezydent Francji, Cornelius van der Klught z firmy Philips, Jacques Solvay z Belgium Solvay, Jean Rene Fourtou z Rhone-Poulenc. Celem AUME było przekonanie decydentów na temat zalet euro i prowadzenie kampanii na ten temat w krajach sceptycznych co do tego pomysłu.

W Komisji Europejskiej Jacquesa Santera na 14 komisarzy pięciu było zatrudnianych przez koncerny: Brytyjczyk Leon Brittan - wiceprezes UBS (bank szwajcarski), Holender Karel Van Miert - Swissair, Niemiec Martin Bangemann - hiszpańska Telefonica, Yves-Thibault de Silguy - Suez-Lyonnaise i Oreja Aguirre, kierujący hiszpańskim BTP. W przypadku Van Mierta i Bangemanna oferty ze strony koncernów niektórzy interpretowali jako wyraz wdzięczności za odegraną przez nich rolę podczas spraw dotyczących liberalizacji przepisów w zakresie przestrzeni powietrznej i telekomunikacji.

W Traktacie z Maastricht, zdaniem autorów raportu Europe INC, znajdziemy ślad raportu ERT z 1991 r. Remodeler l’Europe. Podkreślają oni także fakt, że akty założycielskie Unii Europejskiej powstawały pod naciskiem grup pracodawców. Instytucje europejskie takie jak Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska ograniczały się do konstruowania politycznej obudowy do reform i zasad neoliberalnych, propagowanych przez lobby biznesowe, które z kolei pozostawało pod wpływem swoich amerykańskich odpowiedników. Unia Europejska jest w dużej mierze “amerykańską kreacją”. Takiej tezy bronią autorzy raportu Europe INC.

Aktualnym tematem, którym interesuje się ERT jest kwestia rozszerzenia Unii Europejskiej. Rozszerzenie o kraje Europy Środkowej i Wschodniej to poszerzenie wspólnego rynku o 200 milionów konsumentów. ERT powołało specjalną grupę roboczą do spraw rozszerzenia. Na jej czele stanął Percy Barnevik, dyrektor ABB, szwedzkiego, koncernu zatrudniającego 217 tysięcy pracowników.

Jesteśmy świadkami zmiany priorytetów ERT, który dotąd stał na straży integracji europejskiej, ochrony rynku europejskiego, teraz opowiada się za polityką otwarcia granic.

(Europa - Niebezpieczne związki pomiędzy instytucjami a europejskimi środowiskami biznesowymi); autorzy: Belen Balanya, Ann Doherty, Olivier Hoedeman, Adam Ma’anit, Erik Wesselius, Agone Editions, “Contre-feux”, s.320

Bardzo jęczliwy utwór 
Boba Dylana 

 Romance in Durango
Oto jest, dla przypomnienia

W zakładce Linki
  pod numerem 10.