PUNKTY WIDZENIA

Damian A. Zaczek: Panie pośle, uczestniczy Pan z grupą posłów i senatorów w posiedzeniach Parlamentu Europejskiego jako obserwator. Jakie są Pana pierwsze wrażenia?
BOGUSŁAW LIBERADZKI: Pierwsze wrażenia były prozaiczne i związane z poddaniem się wszelkim procedurom rejestracyjnym obowiązującym posłów do Parlamentu Europejskiego. Tak więc mam swój pokój (na razie trzyosobowy) biurko, komputer, własne podłączenie do internetu, własny numer telefoniczny. Jestem europosłem. Mam więc poczucie, że jestem na równi z innymi członkami PE.

Uczestniczy Pan w pracach Partii Europejskich Socjalistów (PES). Co było przedmiotem klubowej dyskusji podczas Pana i Pana kolegów pierwszej obecności w tym gronie?
Akurat tego dnia toczyła się dyskusja nad przyszłą konstytucją europejską. Mogłem usłyszeć co o tym sądzą przedstawiciele brytyjskiej Partii Pracy, niemieckiej SPD, partii socjalistycznych z Hiszpanii, Portugalii, Grecji, Włoch. Uwaga dyskutantów była skupiona na dwóch artykułach. Jest w projekcie konstytucji art. 46 mówiąc, że każdy kraj członkowski może złożyć wniosek o wystąpienia z UE. Jest też wcześniejszy art. 45, nowy jakościowo, który mówi, że kraj członkowski, który nie respektuje reguł UE może być czasowo zawieszony w uprawnieniach członkowskich. Taki wniosek może złożyć 1/3 krajów Unii, a jeśli znajdzie on poparcie 2/3 krajów, to zawieszenie w uprawnieniach osiągnie moc obowiązującą. Czyli zgłaszane w niektórych polskich kręgach obawy, że do Unii wejdziemy raz na zawsze nie mają racji bytu. Wolno opuścić Unię, co więcej – można to zrobić na własne życzenie.

Czy sądzi Pan, że te artykuły zostaną utrzymane?
Tak, ten projekt już Konwent przyjął i PES tego zapisu nie kwestionowała.

Jaka będzie przyszła Europa?
Nie będzie to model amerykański, nie będzie to federalna republika Europy na wzór niemiecki, nie będzie to konfederacja na wzór szwajcarski, nie będzie to federacja na wzór rosyjski. Otóż to ma być wspólnota gospodarcza powstała z woli narodów reprezentowana przez ich wspólny rząd. Będzie to zupełnie nowa jakość, której dotychczas nie znaliśmy. Nie będzie problemu z tożsamością państw narodowych, gdyż mówi się tylko o dwóch wspólnych organach europejskich – o sprawach zagranicznych oraz o kwestiach finansowych, pieniężnych. Natomiast w pozostałym zakresie kompetencje zachowają poszczególne państwa członkowskie UE.

Czy sądzi Pan, że Polacy, znani indywidualiści, będą potrafili grać w Europie zespołowo?
Nie jesteśmy postrzegani jako indywidualiści, przynajmniej w PES. My, Polacy, nie możemy się obnosić ze swoją odmiennością. W Brukseli, w Strasburgu trzeba być podobnym. Trzeba być Europejczykiem, ale reprezentantem kraju, który ma swoje interesy. Nie możemy na siłę szukać tego, co nas dzieli. Musimy patrzeć, co nas w Europie łączy, ale uwzględniając interesy Polski i oczywiście moich wyborców. Jeśli moi wyborcy w Szczecinie zobowiążą mnie do zajęcia określonego stanowiska w Brukseli czy w Strasburgu, to ja to zrobię.

Kim chciałby Pan być: posłem czy europosłem?
Na pewno nie będzie można łączyć obu funkcji, chociażby ze względów czasowych. Proszę zwrócić uwagę, że prace europarlamentu toczą się w Brukseli i w Strasburgu, co zajmuje po 3-4 dni w tygodniu. Ponadto, co najmniej tydzień należy przebywać we własnym okręgu wyborczym, żeby być na bieżąco ze wszystkimi sprawami. Tak więc tych dwóch funkcji nie będzie można wykonywać dobrze. Zwłaszcza w pierwszej kadencji nasi parlamentarzyści będą bacznie obserwowani przez kolegów z innych krajów.

W PE można przemawiać w języku narodowym, co nie znaczy, że europarlamentarzysta może być językowym analfabetą.
Na sesji plenarnej są tłumaczenia, ale nie musi ich być na sesjach klubowych, na posiedzeniach komisji. Jest warunkiem absolutnie niezbędnym, żeby mówić i pisać po angielsku, a po francusku należy co najmniej rozumieć, co się do nas mówi.

Czy europoseł może lobbować na rzecz własnego kraju?
Europoseł jest rzecznikiem swojego kraju, jest polskim posłem do Parlamentu Europejskiego i interesy Polski musi mieć na względzie przede wszystkim. I co do tego nie powinniśmy mieć wątpliwości.

Dziękuję za rozmowę.

Bardzo jęczliwy utwór 
Boba Dylana 

 Romance in Durango
Oto jest, dla przypomnienia

W zakładce Linki
  pod numerem 10.