GENEALOGIA

Dlaczego ludzie badają dzieje swoich rodzin?
Dla ludzi ważne jest nie tylko dokąd zmierzają, ale i skąd przybyli. W każdej rodzinie z tradycjami przekazywane są z pokolenia na pokolenie pewne sagi rodzinne. Genealodzy stawiają sobie za cel sprawdzenie ich zgodności z faktami. Ostatnio na całym świecie można zaobserwować wzrost zainteresowania poszukiwaniem swoich korzeni. W Polsce wzrost zainteresowania tego typu badaniami związany jest również z przemianami ustrojowymi.

Czy prześledzenie historii rodziny, zbudowanie “drzewa genealogicznego” jest łatwe?
Jest to często bardzo żmudna praca, wymaga wiele wysiłku i cierpliwości, ale również intuicji, a przede wszystkim metody. Poszukiwania są jednak bardzo ekscytujące, a sukcesy na tym polu dają dużo satysfakcji. Ostatnio badaczom bardzo pomaga Internet. W Internecie są zamieszczane bazy danych genealogicznych, funkcjonują genealogiczne grupy dyskusyjne itp.

Co ludzie chcą wiedzieć o swoich przodkach?
Chcieliby dowiedzieć się o ich udziale w walkach narodowowyzwoleńczych, czy zaznaczyli się jakoś w sztuce, nauce, polityce itp. Zbierają informacje o kolejnych siedzibach rodzin, o ich przemieszczeniach na przestrzeni wieków, o stanie posiadania tych rodzin, o piastowanych przez przodków urzędach. Polacy badają nie tylko swoje szlacheckie korzenie, ale również mieszczańskie i chłopskie. Kultywowanie wartości niematerialnych odnajdywanych w dziejach rodzin jest relaksem wobec ogarniającej wszystkie dziedziny życia społecznego fali komercjalizacji.

Jakie są cele Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego?
Celem WTG jest wzajemna pomoc w poszukiwaniach genealogicznych i popularyzacja badań historii rodzin. Referaty i dyskusje na zebraniach stowarzyszenia przynoszą wymianę doświadczeń badawczych i umożliwiają stałe doskonalenie się w zakresie metodologii. Dla rozwijania naszej wiedzy genealogicznej organizujemy spotkania z genealogami i heraldykami z naukowych placówek badawczych. Współpracujemy ze stowarzyszeniami o podobnym charakterze w kraju i za granicą. W ramach WTG działa sześć zespołów, w których członkowie stowarzyszenia mogą pełniej realizować swoje zainteresowania. Działa np. Zespół ds. Inwentaryzacji Powązek spisujący inskrypcje nagrobkowe tego zabytkowego cmentarza.

Jak długo istnieje stowarzyszenie?
W tym roku celebrujemy 10-lecie działalności. Jest znakomita okazja do podsumowania naszego dorobku. W minionym dziesięcioleciu członkowie WTG opublikowali wiele wartościowych książek i artykułów. Stowarzyszenie stale się rozwija. W 1993 r. na pierwsze zebranie w moim małym mieszkaniu przybyło 8 osób. Dzisiaj Towarzystwo liczy więcej niż 100 członków i wielu sympatyków, a spotkania odbywają się w obszernym nowoczesnym lokalu w centrum miasta. Z okazji 10-lecia przygotowaliśmy wystawę pt. “Rodowody Warszawiaków”, która była eksponowana w “Domu Polonii” na Krakowskim Przedmieściu. W październiku WTG wspólnie z Archiwum m.st. Warszawy organizuje sesję pod hasłem “Poznaj historię rodziny i swojej małej ojczyzny”. Będą ciekawe referaty, wystawy oraz rozstrzygnięcie konkursu dla młodzieży szkolnej pt. “Moje drzewo genealogiczne”.

Nad jakim tematem badawczym aktualnie Pan pracuje?
W tym roku opublikowałem wyniki swoich ostatnich badań w książce pt. “Dzieje potomków szewca – pułkownika Jana Kilińskiego”. W oparciu o materiały archiwalne i informacje od żyjących potomków ukazuję w tej pracy barwne dzieje pięciu pokoleń potomków naszego bohatera narodowego. Legenda szewca-pułkownika była niezwykle żywa w okresie zaborów i odegrała istotną rolę w stymulowaniu zachowań patriotycznych Polaków.

Czy bada Pan również dzieje swojej rodziny?
Doprowadziłem genealogię mojego rodu “po mieczu” w linii prostej do początków XV wieku. Najdawniejszym znanym mi przodkiem rodu Pągowskich jest Marek z Rzędzin koło Mostowa (zm. Przed 1415 r.), ojciec Mściwoja z Rokszyc koło Pobóg, sędziego ziemskiego sieradzkiego w latach (1442-1450). Po kądzieli poprzez żonę mojego prapradziadka Józefa, Teresę z Parczewskich, sięgam w wywodzie moich przodków znacznie dalej: do Piastów i do Karola Wielkiego (747-814). Osobom, które mogłyby się dziwić polecam książkę R. Prinke A. Sikorskiego “Królewska krew. Polscy potomkowie Piastów i innych dynastii panujących”. Współcześnie występuje w rodzie Pągowskich k. Pobóg dwóch wybitnych plastyków znanych w kraju i za granicą: Teresa Pągowska–Tomaszewska, profesor ASP oraz plakacista – Andrzej Pągowski.

Dziękuję za rozmowę.

Żele łagodzą
różne bóle decydentów.

Oprócz egzystencjalnych.