LOBBING PO FRANCUSKU

MAŁGORZATA MOLĘDA-ZDZIECH

ATTAC (fr. Association pour la Taxation des Transactions Financieres Pour l’Aide Aux Citoyens) czyli Obywatelska Inicjatywa Opodatkowania Obrotu Finansowego to obecnie międzynarodowy ruch obywatelski, który zrodził się we Francji. I tam właśnie terenowe struktury pozostają najsilniejsze i najlepiej rozwinięte.

ATTAC został utworzony w czerwcu 1998 r. przez profesora Bernarda Cassena z Uniwersytetu Paris VIII, pełniącego funkcję dyrektora generalnego w tygodniku “Monde Diplomatique.” Zaczynem powstania organizacji stał się artykuł Ignacio Ramonet zatytułowany “Rozbroić finansowe rynki” (fr. “Desarmer les marches financiers”), opublikowany w grudniu 1997 r. Autor przywołał pomysł John Tobina, ekonomisty, laureata Nagrody Nobla, który zaproponował obłożenie spekulacyjnych transakcji walutowych podatkiem w wysokości 1 proc. i przeznaczenie wpływów z tego podatku na walkę z głodem i ubóstwem. Tego postulatu nie udało się zrealizować do dzisiaj, mimo iż wysokość postulowanego podatku obniżono do 0,05 proc.

“Oparte na czystej spekulacji transakcje walutowe osiągają równowartość wymiany handlowej i niemal tyle, ile suma rezerw wszystkich banków narodowych świata, wynoszących łącznie ok. 1500 miliardów dolarów.” – pisze Rene Passet w “Le monde diplomatique”.

Wśród członków założycieli ATTAC były zarówno znane osoby fizyczne (Bernard Cassen, Susan George, Francois Dufour), jak i prawne, w tym organizacje: Konfederacja Rolnicza (fr. Conferederation paysane), Raisons d’agir, organizacja założona przez zmarłego w styczniu 2001 r. znanego francuskiego socjologa Pierre’a Bourdieu, jak również tytuły prasowe: “Politis”, “Temoignage chretien”, “Charlie-Hebdo”.

• anulowaniu długów krajom Trzeciego Świata;

• zniesieniu tzw. “rajów podatkowych” w Europie i świecie;

• dominacji i uprzywilejowanej pozycji korporacji międzynarodowych ;

• doprowadzeniu do nadawania “handlowego” charakteru takim wymiarom życia społecznego jak: zdrowie, edukacja, inne usługi o charakterze publicznym (m.in. chodzi o zakaz eksperymentowania na przemysłową skalę z tzw. organizmami modyfikowanymi genetycznie);

• dominacji myśli neoliberalnej;

• uniformizacji kultury tzw. mackdonaldyzacja, coca-kolizacja;

• patrzenia na świat jedynie w kategoriach finansowych.

W obliczu przerażających aktów terroru, jakie miały miejsce w Stanach Zjednoczonych, członkowie europejskich ruchów ATTAC chcą wyrazić swoje współczucie dla ofiar ataków oraz ich rodzin, a także wyrazić swoją solidarność z obywatelami Stanów Zjednoczonych. Żadna, nawet najbardziej szczytna sprawa nie może usprawiedliwiać tych zbrodni. Europejskie ruchy ATTAC wyrażają zrozumienie dla postaw amerykańskich grup i organizacji, wraz z którymi stoją ramię w ramię w codziennej walce przeciwko neoliberalnemu modelowi globalizacji.

Tak dramamatyczna sytuacja wymaga przemyślanej i odpowiedniej reakcji, która musi rozpocząć się od analizy jej korzeni. Po pierwsze twią one w nierozwiązanych problemach i wciąż trwających konfliktach, takich jak choćby na Bliskim Wschodzie, gdzie prawo międzynarodowe było stosowane wyjątkowo nierówno i nieudolnie. Po drugie, używanie przez największe potęgi świata mechanizmów realpolitik zwiększa używanie przemocy w celu rozwiązywania konfliktów. Historia nie raz pokazała, że nie ma szans na trwałe przywrócenie pokoju i uniknięcie przemocy w przyszłości w takiej sytuacji, w której używany jest cynizm i arbitralne w swej naturze prawo silniejszego, zamiast zasad sprawiedliwości, obowiązujących wobec pojedynczych ludzi lub całych narodów. Po trzecie terroryzm znajduje podatny grunt w niesprawiedliwości i problemach, które są udziałem większej części mieszkańców świata.

Obciążenia związane z długami, szokowe terapie przystosowawcze, kryzysy finansowe i determinacja ponadnarodowych korporacji, by uczynić każdą formę ludzkiej działalności dającym się sprzedać towarem, powodują narastanie nierówności społecznych i przerażającej biedy. Miliony ludzi są pozbawione wszelkiej nadziei na lepszą przyszłość. Fanatyzm terrorystów czerpie swą siłę właśnie z cierpienia zwykłych ludzi. (...)

Europejskie ruchy ATTAC popierają tylko takie próby rozwiązywania aktualnych konfliktów, które są zgodne z prawem międzynarodowym i będą stosowane według tych samych kryteriów wobec wszystkich państw. Wszystkie porozumienia kreujące polityczną hegemonię winny być powstrzymane. Należy wprowadzać w życie politykę zbiorowego bezpieczeństwa i pokoju. Pociąga to za sobą samodeterminację społeczeństw na całym świecie, a co za tym idzie, zwycięstwo demokracji obywatelskiej nad finansową globalizacją. “Bezpieczeństwo” oznacza dzisiaj również bezpieczeństwo innych. Wymaga ono innej globalizacji, takiej, która umorzy długi, zlikwiduje spekulacje finansowe i raje podatkowe - wykorzystywane przez międzynarodowe instytucje finansowe, ponadnarodowe korporacje, rządy bogatych państw oraz wielkie, zorganizowane grupy przestępcze i organizacje terrorystyczne - oraz takiej, która wprowadzi międzynarodowy system podatkowy, którego jednym z elementów będzie podatek Tobina. (...)

Sygnatariusze - Stowarzyszenia ATTAC: Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Niemcy, Włochy, Luksemburg, Polska, Portugalia, Szwecja, Szwajcaria.

Ostrze szczególnej krytyki ATTAC-u skierowane jest przede wszystkim w stronę Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Banku Światowego i Światowej Organizacji Handlu “jako żandarmów międzynarodowego rynku finansów stojących na straży jego niesprawiedliwej organizacji”. (G. Dobiecki, “Po stronie obywateli”, “Rzeczpospolita”).

Jedną z metod pracy jest lobbing bezpośredni, czyli przygotowywanie i dostarczanie decydentom ekspertyz, czy raczej kontr-ekspertyz, do przygotowywanych przez główne instytucje rynkowe i finansowe. ATTAC założył swoje wydawnictwo, w którym publikuje opracowania na drażliwe tematy.

• “Raje finansowe” (Les Paradis fiscaux), B. Cassen

• “Aleja pełnego zatrudnienia” (Avenue du plein emploi), T. Coutrot, M. Husson

• “Działać lokalnie, myśleć globalnie” (Agir local, penser global), praca zbiorowa w oparciu o konferencję z 28 i 29 stycznia 2000 r

• “Przywrócić WTO do porządku” (Remettre l’OMC a sa place), S. George

• “Ankieta na temat wielonarodowych korporacji” (Enquete au coeur des multinaltionales), G. Menahem

Dynamiczny rozwój organizacji, jej ekspansja na forum międzynarodowe była możliwa dzięki wykorzystaniu Internetu. Nie służy on jedynie do prezentacji witryny organizacji. Tą drogą można wstąpić do organizacji, można być jej aktywnym działaczem publikując on-line artykuły, uczestnicząc w forach dyskusyjnych. Internet stanowi centrum źródeł informacji, narzędzie pracy dostępne dla wszystkich. Ciągle ewoluuje strona elektroniczna organizacji, nad jej aspektami technicznymi pracuje około 100 osób. Dzięki nim on-line są dostępne tysiące dokumentów, ekspertyz opracowanych przez członków Rady Naukowej ATTAC-u, grup tematycznych, lokalnych. Serwis elektroniczny, dzięki charytatywnej pracy 500 tłumaczy, jest dostępny w 15 językach. Informacji dostarcza 400 korespondentów lokalnych, którzy pracują w systemie telepracy. Aby nie ograniczać dostępu do informacji tylko tym, którzy mają dostęp do Internetu, równolegle są przygotowywane materiały w wersji tradycyjnej. Narzędziami rozpowszechniania idei są: miesięcznik “Lignes d’Attac” i biuletyny. Środki finansowe pochodzą ze składek członków, darowizn, sprzedaży publikacji.

• 50 FRF* - bezrobotni;

• 100 FRF - studenci, emeryci o dochodach poniżej 6000 FRF miesięcznie;

• 200 FRF - aktywni zawodowo i emeryci o dochodach powyżej 6000 FRF, sekcje lokalne członków-założycieli;

• 1000 FRF - stowarzyszenia i związki narodowe, przedsiębiorstwa;

• od 200 FRF do 5000 FRF - zbiorowości inne (fr. collectivites);

• darowizny.

Prócz tego ATTAC Francja prowadzi działalność edukacyjną i szkoleniową, np. w formie tzw. Letnich Szkół. Udział w zajęciach jest odpłatny, przy czym dla członków opłaty są symboliczne.

O tym, że organizacji tej nie można lekceważyć świadczą ostatnie wybory prezydenckie we Francji. ATTAC nie zaproponowała swojego kandydata, nie poparła też żadnego z ubiegających się o to stanowisko polityków. Motywowała to tym, że organizacja opowiada się po stronie obywateli, “których politycy reprezentują coraz gorzej. Wybory nie są celem samym w sobie; chodzi o to, by politycy byli nie tylko demokratycznie wybierani, ale by również demokratycznie rządzili. Można inaczej urządzić świat, także w tej dziedzinie.” (G. Dobiecki, j.w.)

Na szczyt anty-Davos, czyli drugie Światowe Forum Socjalne, które odbyło się na przełomie stycznia i lutego w brazylijskim Porto Alegre i zgromadziło 50 tysięcy antyglobalistów ze 130 krajów, wybrali się kandydaci na prezydenta Francji: Jean- Pierre Chevenement, lewicowy republikanin i przedstawiciel “zielonych” Noel Mamere. Ponadto prezydent Jacques Chirac delegował swego reprezentanta, kilku ministrów także udało się do Porto Alegre. Przewodniczący ATTAC został zaproszony na obiad do Pałacy Elizejskiego. Świadczy to o tym, że politycy nie mogą lekceważyć, tego ruchu, a wręcz zabiegali o jego poparcie.

“Przedziwne hołdy francuscy politycy składają dzisiaj ruchowi “Attac”, który krytykuje wszystkich kandydatów na prezydenta, a własnego nie wystawia. “Attac” to już międzynarodowa forpoczta antyglobalistów, stroniąca jednak od ulicznych rozruchów, i - pewnie dzięki temu - zyskująca coraz większy posłuch we Francji. Doprowadziła ona do tego, że na szczycie antyglobalistów w brazylijskim Porto Alegre musiało się pojawić wielu mniej liczących się francuskich kandydatów na prezydenta, a ci najważniejsi poczuli się w obowiązku wysłać choćby swoich delegatów. ATTAC nie chce się przekształcać w partię polityczną, ale może to właśnie ten ruch wnosi tzw. nową jakość do publicznego życia V Republiki? Pozostaje wszak poza jej instytucjami” – napisał G. Dobiecki w “Rzeczpospolitej”.

ALPA w płynie i żelu
łagodzi
różne bóle decydentów.

Oprócz egzystencjalnych.