PUNKTY WIDZENIA

Gdybym wiedział, jak Polacy mają wygrać swoją szansę w Unii Europejskiej, byłbym chyba bardzo bogaty - mówi sen. Grzegorz Lato.

Myślę jednak, że recepta na zajęcie godnego miejsca w Unii jest - ogólnie rzecz biorąc - dość prosta. Należy szukać specjalizacji, dziedziny w której moglibyśmy być najlepsi. Szukać nawet tam, gdzie pozornie nie ma dobrych rozwiązań. Za takie uważam przykładowo tranzyt lądowy przez nasz kraj. Niektórzy rozpaczają, bo podobno Niemcy i Rosjanie wożąc przez Polskę swoje towary mogą doszczętnie rozjechać nasze drogi. Powiedziałbym: no to zróbmy mocniejsze nawierzchnie, puśćmy ich przez tunel pod Polską albo przez kilkunastopasmową autostradę ze Wschodu na Zachód i nich sobie jadą. Po drodze niech kierowcy u nas nocują, odpoczywają, kupują prezenty dla żon. No i niech pokrywają koszty budowy i utrzymania tych dróg. Nie słyszałem o podobnym planie.

Mało kto z nas widział tyle świata co Pan.
To prawda, zwiedziłem cały świat z wyjątkiem Dalekiego Wschodu, czyli tej jego części, gdzie niedawno odbyły się mistrzostwa w piłce nożnej.

Czy oglądając inne kraje, poznając obyczaje ich mieszkańców nie zastanawiał się Pan, dlaczego nikt nie respektuje w polityce sportowych zasad gry?
Stosowanie ich w polityce byłoby pożądane. Ale do tego nie da się szybko dojść. Weźmy przykład eliminacji fauli na boisku piłkarskim. W tym i wielu innych sportach obowiązuje natychmiastowa ocena. Zajmuje się tym arbiter. Jego decyzje podejmowane są bezzwłocznie. W trakcie meczu nie ma od nich odwołania. W polityce wyborca ocenia zachowanie się parlamentarzystów, ale cenzurkę wystawia raz na parę lat. Procesy o nadużycia gospodarcze ciągną się jak guma do żucia. Defraudacje nie powodują wykluczenia z gry. A więc tam, na boisku pozytywnie działa szybkość. Tu zaś zawsze można coś pokręcić. Nie jesteśmy urodzonymi krętaczami. Polacy zawsze woleli czystą grę. Kiedy więc mówię o złej stronie polityki, nie odnoszę tego tylko do nas. Afery z udziałem polityków i wielkich biznesmenów wybuchają w różnych krajach. Wszędzie znajdzie się kilku hochsztaplerów, którzy metodycznie będą szukać furtki do zbyt łatwych korzyści materialnych. Nawet w USA, że przypomnę uczynek prezesa firmy Enron, który zdefraudował - bagatelka - 690 milionów dolarów. Ale Amerykanie w ocenie jego faulu jakby się trochę zbliżyli do metod stosowanych przez arbitra na boisku. Działają szybko. Prezes dawno już siedzi za kratkami.

Jak Pan przeszedł od sportu do polityki? Czy czuje się Pan w niej dobrze skoro ducha sportowego raz zaznawszy, podobno zachowujemy do końca życia.
Mam teraz inną publiczność. Inaczej jestem rozliczany. Ale i tej roli muszę podołać. Do polityki byłem, jeśli tak można powiedzieć, przywabiany. Jestem blisko związany z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim. Przed dwoma laty brałem udział w jego kampanii wyborczej na terenie Podkarpacia. Kandydowanie do Senatu zaproponował mi kolega z SLD, poseł rzeszowski Wiesław Ciesielski. Twierdził, że na naszym terenie dobrze byłoby przerwać pasmo zwycięstw kandydatów prawicy w wyborach senatorskich. Wygrałem w cuglach. Do urn poszło około 400 tysięcy osób. Dostałem ponad 137 tysięcy głosów. Następny wynik, 88 tysięcy, osiągnął senator Mieczysław Janowski z Bloku Senat 2001. On też jako jedyny z kontrkandydatów pogratulował mi zwycięstwa. Myślę, że zdobył się na ładny gest sportowy.

W Senacie referował Pan ustawę o Polskiej Konfederacji Sportu. Podtrzymuje Pan zdanie, że jest to dla sportu dobre przedsięwzięcie?
Na pewno tak. Świat w poszukiwaniu rozwiązań służących rozwojowi sportu poszedł daleko do przodu. Sport masowy, amatorski, trzeba ostatecznie rozdzielić od sportu wyczynowo, profesjonalnego. Ten rozdział nie oznacza zerwania powiązań. Bez masowego nie ma wyczynowego. W ustawie chodziło nam jednak o nadanie temu ostatniemu większej autonomii decyzji. Konfederacja powstaje poza Ministerstwem Edukacji Narodowej. MEN nadal odpowiada za sport masowy. Zdejmujemy z tego ministerstwa olbrzymi kłopot zarządzania w obszarze spraw interesujących profesjonalistów sportowych. Związki nie będą już tam biegać z każdą złotówką. Zadbano jednak o sprawny nadzór nad działaniami Konfederacji. Będzie ona stosować przepisy ustawy o zamówieniach publicznych i inne służące eliminowaniu zagrożeń korupcyjnych, które mogłyby pojawić się podczas procesów przetargowych. Będzie kontrolowana przez specjalna radę.

Czy dzięki utworzeniu Konfederacji skróci się droga do wielkich sukcesów sportowych?
Wiem, że panuje głód takich sukcesów. Musimy jednak pamiętać, że na drodze do nich trzeba wykonać sporo pracy organizatorskiej. Na pierwszym miejscu stawiam zatrudnianie dobrych trenerów - opiekunów uzdolnionej młodzieży. Dzisiaj roli tej podejmują się ludzie dobrej woli, absolwenci odpowiednich szkół wyższych. Dostają za to po 300 złotych. Powinni to jednak robić najlepsi trenerzy i za godziwe wynagrodzenie. Konfederacja będzie m.in. łożyć na doskonalenie kadr trenerskich. Od dziecka mieszkam w Mielcu. Uprawiając sport w Stali Mielec, już jako młodzik, od początku miałem trenerów z najwyższej półki. Takich, jakich dzisiaj nie znalazłby w niejednym pierwszym zespole drużyny ekstraligowej. Jeśli komuś mielecki przykład nie wystarczy, niech spojrzy, kto trenuje młodzież w klubach piłkarskich Bayern Monachium, Ajax Amsterdam czy Real Madryt.

ALPA w płynie i żelu
łagodzi
różne bóle decydentów.

Oprócz egzystencjalnych.