LOBBING MEDYCZNY

Wspomniane wyżej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie przechodzi nad tym do porządku – w uzasadnieniu orzeczenia TK podkreśla, że konstytucja nie zakłada powszechnej dostępności do wszystkich znanych i stosowanych zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej świadczeń. Stwierdzenie zawarte w zd. 2 ust. 2 art. 68, że nie tylko warunki, ale i zakres świadczeń finansowanych ze środków publicznych określać ma ustawa, daje możliwość przyjęcia przez ustawodawcę stosownych regulacji w tym przedmiocie, spełniających jednak standardy konstytucyjne.

Obowiązujące w tym zakresie prawo europejskie (w tym dyrektywa 89/105 o transparentności) nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie organizacji ich systemów opieki zdrowotnej. Ustalanie warunków przyznawania świadczeń w dziedzinie ubezpieczeń społecznych należy do ustawodawstwa każdego państwa członkowskiego, o ile zastosowane rozwiązania zapewniają przejrzystość, oparcie na weryfikowalnych kryteriach i spójność z zasadami jednolitego rynku.

Program wyborczy Prawa i Sprawiedliwości i rządu w części zatytułowanej "Polityka zdrowotna" odwołuje się już na wstępie do art. 68 ustawy zasadniczej. Zakłada on zasadniczą przebudowę systemu ochrony zdrowia w Polsce, poruszając jednocześnie problem dostępności świadczeń w odniesieniu do zubożenia społeczeństwa polskiego – co ma szczególne znaczenie na gruncie zapewnienia równego dostępu do produktów leczniczych. Warto więc zwrócić uwagę, że założenia programu w zakresie polityki lekowej dotyczą w szczególności nowelizacji ustawy o cenach, która ma się stać narzędziem negocjacyjnym w kształtowaniu ekonomicznego aspektu dostępności do leków.

W szczególności należy podkreślić, że ustalenie zasad włączania leków na listy refundacyjne oraz określanie poziomów refundacji, powinno być oparte o kryteria wypracowane przy użyciu metod nowoczesnej farmakoekonomiki. Może to być tzw. analiza efektywności kosztów, analiza użyteczności kosztów, bądź kombinacja różnych metod – pozostaje to kwestią otwartą. Nienaruszalną zasadą pozostaje jednak gwarancja równej dostępności do świadczeń zdrowotnych, zaś sposób realizacji tej zasady w praktyce, jak zauważył TK we wspomnianym orzeczeniu, nie jest kwestią bezdyskusyjną.

Jeśli rząd, stosownie do założeń programowych partii, która go utworzyła, ma zamiar chronić obywateli przed wygórowanymi cenami leków, to warto zadać pytanie, czy powyższy efekt musi być osiągany poprzez posunięte daleko ręczne sterowanie cenami leków za pomocą znowelizowanej ustawy o cenach, które może narazić Polskę na reperkusje związane choćby z uchybieniem standardom unijnym. Może warto zastanowić się nad innymi rozwiązaniami, na przykład, w zakresie zyskującego ostatnio na znaczeniu tzw. importu równoległego produktów leczniczych. Warto bowiem przypomnieć, że przepisy ustawy "Prawo farmaceutyczne" są bardziej restrykcyjne w zakresie definicji importu równoległego, niż przewidują to standardy UE.

ALPA w płynie i żelu
łagodzi
różne bóle decydentów.

Oprócz egzystencjalnych.